Περί Αγώνος

Περί Αγώνος 

Αδελφοί μου, αγώνα θέλει η ζωή του Ορθόδοξου Χριστιανού. Όταν βαπτιζόμαστε και γινόμαστε Χριστιανοί ο διάβολος προσπαθεί να μας βάλει εμπόδια και πειρασμούς, προκειμένου να μας εκτροχιάσει από το δρόμο του Κυρίου. Η πάλη αυτή ανάμεσα στους Χριστιανούς και τον αντίδικο γίνεται συνεχώς, μέχρι το τέλος της ζωής του κάθε πιστού. Η ζωή του κάθε Χριστιανού είναι Σταυρική, γραφεί ο Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος «Είναι όλες οι δοκιμασίες, τα εμπόδια και οι θλίψεις, που το μεγάλο βάρος τους ακουμπά στους ωμούς μας εσωτερικά και εξωτερικά, καθώς βαδίζουμε το δρόμο της συνειδητής εκπλήρωσης των εντολών του Κυρίου. Ένας τέτοιος σταυρός, είναι σε τέτοιο βαθμό αυτονόητος για τον Χριστιανό, ώστε όπου υπάρχει Χριστιανός, υπάρχει κι ένας σταυρός, και όπου δεν υπάρχει σταυρός, εκεί δεν υπάρχει και Χριστιανός».

Με τη θεία μετάληψη, με τη συμμέτοχη στα μυστήρια της Εκκλησίας μας και με την εκπλήρωση των εντολών του Κυρίου, ο πιστός με πίστη πορεύεται στη ζωή του, προσεύχεται στο Θεό και από αυτόν αντλεί δύναμη και συνεχίζει να αγωνίζεται με θάρρος. Εκκλησιάζεται κάθε Κυριακή και συμμετέχει στις ακολουθίες, έτσι γίνεται μέτοχος της θείας χάριτος και ανεβαίνει την κλίμακα των αρετών, μέχρι να φτάσει στη θέωση. Έτσι ο Χριστιανός σώζεται και κερδίζει τη βασίλεια των ουρανών, από το ίδιο τον Ιησού Χριστό, που είναι Θεός και άνθρωπος και έσωσε εμάς από την αμαρτία.

Γράφει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος σε ένα σημείο για την υποδοχή της θείας Κοινωνίας «Καθάριζε, λοιπόν, την ψυχή σου, ετοίμαζε τη διάνοιά σου για την υποδοχή αυτόν των μυστηρίων».(Ε.Π.Ε.18^α,104). Υπάρχει και ένα παράδειγμα από τη Παλαιά Διαθήκη για τον αγώνα που πρέπει να κάνουμε εμείς οι Χριστιανοί, στη Γένεση και στο κεφάλαιο 39. Ο Ιωσήφ και η σύζυγος του Πετεφρή αναφέρει τα εξής «Τότε εκείνη τον άρπαξε απ’ τα ρούχα και του έλεγε: " Έλα να πλαγιάσεις μαζί μου". Εκείνος, όμως, έτρεξε και βγήκε έξω αφήνοντας το ρούχο του στα χέρια της».(Γεν.39,12)

Και στην Καινή Διαθήκη ο Χριστός λέει τα εξής: «Εισέλθετε δια της στενής πύλης ότι πλατεία η πύλη και ευρύχωρος η οδός η απάγουσα εις την απώλειαν, και πολλοί εισίν οι εισερχόμενοι δι’ αυτής. Τη στενή η πύλη και τεθλιμμένη η οδός η απάγουσα εις την ζωήν, και ολίγοι εισίν οι ευρίσκοντες αυτήν»!(Μανθ.7,13-14) Αγωνιζόμαστε για να σώσουμε την ψύχη μας και να κερδίσουμε την αιώνια Ζώη, από αυτή τη ζωή πρέπει να μετανοήσουμε και να αλλάξουμε τρόπο σκέψης και ζωής.

Εδώ τίθεται το ερώτημα γιατί αγωνίζεται ο Χριστιανός; Το ερώτημα αυτό δεν είναι ρητορικό αλλά είναι υπαρξιακό ο άνθρωπος είναι «Κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν» (Γεν.1,26) Θεού οπότε βλέπουμε την άμεση σχέση του ανθρώπου με τον Θεό. Ο Θεός είναι ο δημιουργός και ο άνθρωπος το δημιούργημα, η πτώση του ανθρώπου στη αμαρτία είχε αποτέλεσμα την απομάκρυνση του ανθρώπου από το Θεό. Έτσι ο Θεός Πατέρας στέλνει στη γη τον Υιόν του και γίνεται άνθρωπος και σώζει τον άνθρωπο από την φθορά και την αμαρτία. Προ Χριστού οι άνθρωποι ήταν καταδικασμένοι να πάνε στη κόλαση και οι δίκαιοι, αμαρτωλοί.

Με την έλευση του Χριστού στη γη όλα αλλάζουν με τα Πάθη και την Ανάσταση του Κυρίου, το ανθρώπινο σώμα σώζεται και είναι θεώμενο στο θρόνο του Θεού. Έτσι, δίνεται σε εμάς τους ανθρώπους η δυνατότητα να σωθούμε με το Μυστήριο του Βαπτίσματος, γινόμαστε Χριστιανοί και αγωνιζόμαστε για την σωτηρία. Ο διάβολος από την άλλη προσπαθεί να μας ρίξει στην αμαρτία και να μας πάρει στη κόλαση.

Έτσι οι Χριστιανοί είναι υποχρεωμένοι να αγωνισθούν εναντίον του αντίδικου με επίγνωση. Η πάλη αυτή δεν είναι ορατή αλλά αόρατη, ο άνθρωπος προσπαθεί να αντισταθεί στις προκλήσεις και τις παγίδες του διάβολου όσο ελκυστικές κι αν είναι αυτές, και όταν πέσει σε κάποια από αυτές μετανοεί και εξομολογείται τις αμαρτίες του στον πνευματικό του Ιερέα. Έτσι, προσπαθεί ξανά από την αρχή, όπως αναφέρω πιο πάνω.

Αγώνας, λοιπόν, για την σωτηρία της ψυχής μας, αν αναλογιστούμε τι έχουμε να κερδίσουμε και τι έχουμε να χάσουμε. Όλα σε αυτή τη ζωή είναι πρόσκαιρα και μάταια αλλά θα το πω ξανά, από αυτή τη ζωή αγωνιζόμαστε για την μέλλουσα, γιατί όταν θα πεθάνουμε δεν θα μπορούμε να αλλάξουμε τίποτα, θα είναι μια πάγια κατάσταση. Αλλά τώρα που είμαστε ζωντανοί, να αγωνιστούμε, να προσπαθήσουμε με ζήλο, να αλλάξουμε τρόπο σκέψης και ζωής, να μην είμαστε μέσα την αμαρτία αλλά να είμαστε με τον Θεό. 

Δύο πράγματα πρέπει να ξέρουμε, το πρώτο είναι ότι πρέπει να τηρούμαι τις εντολές του Θεού, που είναι γραμμένες στην Αγία Γραφή, τις δέκα εντολές που είναι γραμμένες στην Παλαιά Διαθήκη και την επί του όρους Ομιλία που είναι γραμμένη στην Καινή Διαθήκη. Το δεύτερο είναι, ότι πρέπει να συμμετέχουμε στα Μυστήρια της Εκκλησίας και στις ακολουθίες, να προσευχόμαστε, να είμαστε ενεργά μέλη της Εκκλησίας με τη θεία κοινωνία και με την εξομολόγηση. Εύχομαι ο Άγιος Θεός να μας δίνει φώτιση και δύναμη στη ζωή του κάθε πιστού, Αμήν.

Γράφει: Γεώργιος Δρεστηλιάρης Θεολόγος διαχειριστής του Εκκλησιαστικού blog Καινή Κτίση