Πατρολογία

Πατρολογία

(Τόμος 2). Κατά Ανομοίων. 1. Περί Ακαταλήπτου. Λόγος  ΣΤ΄. 2. Περί Ομοουσίου. Λόγοι Ζ΄-ΙΒ΄. 

1. Περί Ακαταλήπτου. Λόγος ΣΤ΄. (Εις τον μακάριον Φιλογόνιον που από δικηγόρος έγινεν επίσκοπος. Και ότι τίποτε δεν ευαρεστεί τόσον πολύ τον Θεόν, όσον το να φροντίζωμεν δια το κοινόν συμφέρον. Και ότι το να προσερχώμεθα με αμέλειαν εις τα θεία μυστήρια τιμωρείται πολύ σκληρά, και αν ακόμη το τολμήσωμεν αυτό μίαν φοράν τον χρόνον. Εξεφωνήθη δε πέντε ημέρας προ των Χριστουγέννων).
2. Περί Ομοουσίου. Λόγος Ζ΄. (Προς τους απουσιάσαντας από την σύναξιν. Και απόδειξις ότι ο Υιός είναι Ομοούσιος με τον Πατέρα. Και ότι όσα ταπεινωτικά ελέχθησαν και επράχθησαν απ’ αυτόν ούτε από έλλειψιν δυνάμεως εγίνοντο και ελέγοντο, ούτε επειδή ήτο κατώτερος, αλλά διά διαφόρους οικονομίας. Αυτή η ομιλία έρχεται ευθύς μέτα τας ομιλίας περί Ακαταλήπτου).
3. Περί Ομοουσίου. Λόγος Η΄. (Εις τα υπόλοιπα κατά αιρετικών και περί κρίσεως και ελεημοσύνης, και εις το αίτημα της μητρός των υιών του Ζεβεδαίου).
4. Περί Ομοουσίου. Λόγος Θ΄. Εις τον τετραήμερον Λάζαρον. 
5. Περί Ομοουσίου. Λόγος Ι΄. (Ότι το να μην λέγη κανείς όσα γνωρίζει και να μην τα προσφέρη εις άλλους τον κάνει πτωχότερον και του σβύνει το χάρισμα. Και περί των προσευχών που έκανεν ο Χριστός και περί της εξουσίας με την οποίαν έκανε τα πάντα. Και πως διώρθωσε τον παλαιόν νόμον. Και ότι η ενσάρκωσίς του δεν μειώνει την ισότητα του προς τον Πατέρα, αλλά την υπογραμμίζει περισσότερον). 
6. Περί Ομοουσίου. Λόγος ΙΑ΄. (Εις τον παραλυτικόν που είχε τριανταοκτώ έτη ασθενής. και εις το ρητόν «Ο Πατήρ μου έως άρτι εργάζεται, καγώ εργάζομαι» (Ιω. 5, 17)).